Peter Kapitein is geboren op 2 juni 1960 en is opgegroeid in Anna-Paulowna. Van 1972 tot 1980 zat hij op het VWO in Schagen, waarna hij ging studeren aan de Bibliotheek Academie, Frederik Muller Akademie, te Amsterdam.

In 1985 begint Peter als archivaris en IT medewerker bij De Nederlandsche Bank (DNB). Het bijhouden van het archief valt onder zijn werkzaamheden en daardoor leert hij veel over het bankwezen. Daarnaast voert Peter ook IT werkzaamheden uit; hij leert IT op breed gebied kennen, ontwerpt netwerken en implementeert deze. Peter wordt goed in zijn werk en hij krijgt snel meer verantwoordelijkheden. Als Project Manager leidt hij steeds grotere en meer complexe projecten. In 1996 leidt Peter met succes één van zijn grootste projecten: de implementatie van de nieuwe kantooromgeving van De Nederlandsche Bank. Hij doet dit samen met een team van 100 medewerkers. Peter’s  tweede grote opdracht wordt het coördineren van de Millenniumovergang. Maar na de voorbereiding van dit project vertrekt Peter in 1998 bij De Nederlandsche Bank. Dit valt samen met zijn doctoraal; naast zijn werk volgt hij namelijk een universitaire opleiding Informatiewetenschappen.

Dat zelfde jaar start Peter bij CMG. Een internationale IT dienstverlener, dat in 2003 wordt overgenomen door Logica. Na een kennismaking met de Rabobank via CMG, wordt Peter Interim Manager van een van de afdelingen Systeem Ontwikkeling bij Rabofacet en geeft hij leiding aan zo’n 70 medewerkers. In 1999 maakt Peter een carrière switch naar Account Director en in 2004 liggen alle verantwoordelijkheden van alle activiteiten en een omzet van ruim 40 miljoen euro van LogicaCMG bij de Rabobank Groep in de handen van Peter. Hij stuurt vier Account Directors en ongeveer twintig Sales Managers aan, voert de regie over alle activiteiten die LogicaCMG bij de Rabobank uitvoert en onderhoudt  relaties tot en met de Raad van Bestuur.

In 2005 komt Peter – op 44-jarige leeftijd – er achter dat hij door het leven gaat met lymfklierkanker. Hij ondergaat 9 chemokuren, maar hij blijft doorwerken om de geestelijke belasting van de kanker van hem af te wentelen en blijft trainen voor het herstel van zijn lichaam. Maar al op 21 maart 2006 – zes maanden na zijn laatste chemokuur – is de kanker terug. ‘Hoe moet ik nu verder?’ Zijn motivatie in het leven is teruggebracht tot de essentie. Wanneer hij ’s nachts in de slaapkamers van zijn twee zoons kijkt, weet hij dat hij deze mannen ouder gaat zien worden. Hij voelt de emotie over zich heen komen en beseft dat hij kanker zal overwinnen. Hij zal weten hoe het voelt om Milo naar middelbare school te zien gaan en Jaron te zien studeren. Hij gaat grootvader worden en zal net zo’n prachtige band met zijn kleinkinderen hebben als hij met zijn grootvader had.

In 2006 keert hij terug op zijn schreden en start bij de Nederlandse Bank als Programma Manager om zijn kwaliteiten op het gebied van het managen goed te benutten. Ondanks de kanker beklimt hij op 6 juni 2006, tijdens Alpe d’HuZes, zes maal de Alpe d’Huez en wordt hij de ambassadeur van Alpe d’HuZes. Alpe d’HuZes is een actie waarbij deelnemers op de fiets, rennend, wandelend, met een handbike of wheeler, of op een andere manier – alleen of in een team – geld bijeen brengen waarmee wij een bijdrage leveren aan de overwinning op kanker. In 2006 werd er meer dan €350.000 opgehaald en inmiddels heeft Alpe d’HuZes in 2012 meer dan €32 miljoen opgebracht! Na zijn beklimmingen krijgt Peter in juli 2006 zijn tweede serie chemokuren.

Als Programma Manager bij De Nederlandsche Bank krijgt Peter zijn opdrachten van het hoger management, divisiedirecteuren en directieleden. De projecten kenmerken zich door omgevingsmanagement. Hij haalt er voldoening uit om lastige opdrachten tot een succes te maken. Bij De Nederlandsche Bank leert Peter om zowel nationaal als internationaal te werken en presentaties over zijn werk te geven.

Op 18 oktober 2007 is de sluipmoordenaar terug. Hij doet mee aan een trial en ondergaat 8 immunotherapieën, maar deze hebben helaas geen effect. Op 3 september 2008 wordt Peter bloedverwant met iemand die hij niet kent; hij krijgt het beenmerg van een onbekende persoon. Een bijzondere ervaring die zijn leven nog sterker bepaalt dan de diagnose van kanker die hij kreeg. Vanaf dat moment beseft Peter hoe mooi en onbaatzuchtig mensen zijn en zijn missie wordt zijn passie. Hij wil laten zien dat je goed, gelukkig en gezond kan leven met kanker. Hij draagt zijn energie over aan andere mensen en laat zien dat het mogelijk is je leven een positieve wending te geven. Hij doet dit voor mensen met kanker, maar merkt dat velen die tegenslagen mee maken in hun leven, inspiratie en hoop putten uit zijn verhalen. Hierdoor ervaart hij wat zijn ‘Soul Aspiration’ inhoudt: ‘Create Awareness and Hope’. En Hope comes through Vision’. Peter wordt nog beter in het overbrengen van zijn boodschap. Gepassioneerd, maar ingetogen. Met een sterk effect op mensen. ‘Een mens moet verheven zijn en toch bescheiden blijven’ is het devies wat hij geleerd heeft van zijn vader en wat dit citaat van Lao Tse zeggen wil.

In 2009 raakt Peter in gesprek met Nout Wellink over zijn grote wens. Hij merkt dat hij zijn passie voor leven goed kan koppelen aan zijn passie voor zijn werk. Met enthousiaste en inspirerende presentaties kan hij de mooie kanten van zijn werk en leven met kanker combineren en laten zien. Door die combinatie wordt zijn kracht intenser. Peter krijgt binnen De Nederlandsche Bank de mogelijkheid om dat te laten zien. Hij is nu niet alleen ambassadeur van Alpe d’HuZes, maar ook van De Nederlandsche Bank. Hij kan de maatschappelijke betrokkenheid van zijn werkgever nu dagelijks laten zien. Een van zijn dromen is de realiteit geworden.

In hetzelfde jaar stappen Peter, Coen van Veenendaal en Jan Gerrit Schuurman op het vliegtuig en beginnen een initiatief om wereldwijd de beste onderzoekers bij elkaar te brengen met maar 1 opdracht: ‘zorg er voor dat kanker een ziekte wordt waar je met een goede kwaliteit van leven mee kan leven’. Inspire2Live is geboren en Peter wordt de voorzitter hiervan en tevens Patient Advocate. Inspire2Live is uitgegroeid tot het initiatief dat patienten, artsen en wetenschappers met elkaar verbindt in de missie tegen kanker: ‘Getting cancer under control and inspire people to lead a happy and healthy life in harmony with it’. Inspire2Live is onafhankelijk en zet de patient altijd op de eerste plaats: ‘Patients first’. Voor zijn werkzaamheden bij het verbinden an patiënten, artsen en wetenschappers ontvangt Peter in oktober 2012 een ere-doctoraat aan de Vrije Universiteit.

In 2013 wordt de stap gemaakt om zich helemaal op zijn werk als Patient Advocate binnen Inspire2Live te richten. Hij stopt als bestuurslid van Sage Bionetworks Europe. Dit om belangenverstrengeling te voorkomen. Peter stopt tevens met zijn werkzaamheden als ambassadeur van Alpe d’HuZes. Hiernaast worden de banden met Alpe d’HuZes in het geheel doorgesneden. In juni 2014 stopt hij tevens als bestuurslid van Inspire2Live.

Zijn werkzaamheden zijn nu volledig gericht op het naar buiten brengen van de boodschap van Inspire2Live: ‘Zorg voor de beste kankerzorg en de toegang tot deze kankerzorg’. Op de website van Inspire2Live staat zijn visie hierop. Dit trekt veel nationale en internationale aandacht. Peter wordt gevraagd  als member van The European Cancer Concord (ECC), als lid en voorzitter van het adviesorgaan van PM-Connective (een organisatie voor Personalized Medicine in de VS), als lid van EPEMED (European Personalized Medicine), als lid van de adviesraad van de European Hematology Association (EHA), als editor voor Chinese Clinical Oncology, Journal of Precision Medicine, International Journal of Health Management Magazine en Annals of Translational Medicine, als peer reviewer voor BMJ (British Medical Journal) en als internationaal spreker. Daarnaast publiceert Peter columns en artikelen, die onder andere de basis vormden voor zijn boek dat in 2011 verscheen en voor zijn tweede boek. Het eerste boek ‘Ik heb Kanker‘ wil mensen overtuigen om niet in hun verdriet te blijven hangen, maar het heft in eigen handen te nemen en de dingen te doen die er toe doen. Het liefst hun leven lang, maar als het niet anders kan in het laatste halfjaar dat hun rest. Het tweede boek: ‘Hoe heeft het zover kunnen komen?‘ handelt over het Medisch Industrieel Complex. Het samenspel van stakeholders in de gezondheidszorg dat niet noodzakelijkerwijs leidt tot een betere kwaliteit van leven voor de patiënt en haar dierbaren.

En in 2047 leeft hij nog steeds gezond en gelukkig met zijn vrouw Marjolijn en zijn twee zoons Milo en Jaron. Hij is grootvader en sterft op zijn 87e. Zoals hij afgesproken heeft met zijn eigen grootvader; hij stierf ook op die prachtige leeftijd.